Parafia Św. Brata Alberta w Łukowie

Św. Janie Mario Vianney`u - patronie kapłanów módl sie za naszymi duszpasterzami.

św. Jan Vianney; fot. www.bartlomiej.org

Kapłani pracujący w parafii

Proboszcz

Od Wielki Czwartek 2008

Ks. Kanonik Bogusław Bolesta
od 2006 r.

Wikariusze:

Ks. mgr Marek BUCH

Od Boże Ciało 2009

z dniem 19 sierpnia 2008 r., został zwolniony z urzędu wikariusza parafii p.w. św. Małgorzaty w Ulanie i z dniem 20 sierpnia 2008 r. mianowany wikariuszem parafii p.w. św. Brata Alberta w Łukowie.

od 20 sierpnia 2008 - do chwili obecnej

Ks. mgr Piotr SAWIUK

Od Boże Ciało 2009

z dniem 19 sierpnia 2008 r., został zwolniony z urzędu wikariusza parafii p.w. Zwiastowania NMP w Żelechowie i z dniem 20 sierpnia 2008 r. mianowany wikariuszem parafii p.w. św. Brata Alberta w Łukowie.

od 20 sierpnia 2008 - do chwili obecnej

Ks. Paweł Paszkiewicz

Od Boże Ciało 2009

od 1 VII 2008 - do chwili obecnej.
Zastąpił Ks. Leszka Borysiuka

Ksiądz Biskup Ordynariusz Zbigniew Kiernikowski zwolnił Ks. Leszka Borysiuka z urzędu wikariusza naszej parafii i minował wikariuszem parafii Wniebowzięcia NMP w Kocku. Księdzu Leszkowi dziękujemy za 3 -letnią pracę w parafii. Życzymy wielu łask na nowej parafii. Bóg zapłać.
Z dniem 1 lipca mianował Ksiądz Biskup wikariuszem naszej parafii Księdza Pawła Paszkiewicza, który przychodzi do nas z parafii MB Nieustającej Pomocy w Radzyniu Podlaskim

Kapłani, pracujący w naszej parafii

Ks. Grzegorz Osipacz - od VII 2006-do 19 sierpnia 2008

Ks. mgr Grzegorz OSIPACZ z dniem 19 sierpnia 2008 r., został zwolniony z urzędu wikariusza parafii p.w. św. Brata Alberta w Łukowie i z dniem 20 sierpnia 2008 r. mianowany wikariuszem parafii p.w. św. Antoniego w Życzynie.

Ks. Adrian Komar - od VII 2006 do 19 sierpnia 2008

Ks. mgr Adrian KOMAR z dniem 19 sierpnia 2008 r., został zwolniony z urzędu wikariusza parafii p.w. św. Brata Alberta w Łukowie i z dniem 20 sierpnia 2008 r. mianowany wikariuszem parafii p.w. Zwiastowania NMP w Żelechowie.

Ks. Leszek Borysiuk - od VII 2005 - 30 VI 2008

NEOPREZBITERZY z parafii pw. Św. Brata Alberta

2007
Ks. mgr Michał MOŚCICKI, z dniem 1 lipca 2007 r., mianowany wikariuszem parafii Przemienienia Pańskiego w Wisznicach.

Ks. mgr Mikołaj Czernecki, od 1 lipca do 15 sierpnia 2007 roku, posługa duszpasterska w Domu Pomocy Społecznej „Dom nad stawami” oraz w szpitalu przy ul. Bema 2 A w Siedlcach. Od 15 sierpnia 2007 r. - Kłoczew, Parafia Św. Jana Chrzciciela

Papież mianował nowym ordynariuszem radomskim biskupa Henryka Tomasika naszego parafianina, dotychczasowego sufragana siedleckiego. Ogłoszona 16 października 2009 nominacja zastała bp. Tomasika za granicą, na forum młodzieży polonijnej Chicago.
Bp Henryk Tomasik od 17 lat pełni funkcję biskupa pomocniczego diecezji siedleckiej. Z ramienia Episkopatu zajmuje się sprawami duszpasterstwa młodzieży - przewodniczy Radzie ds. Duszpasterstwa Młodzieży, jest członkiem Komisji Wychowania Katolickiego i delegatem ds. Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży. Od wielu lat zaangażowany jest w przygotowywanie młodych do wyjazdu na Światowe Dni Młodzieży, w których sam bierze udział.
Składamy Księdzu Biskupowi serdeczne gratulacje i gorące modlitwy o Boże błogosławieństwo w pełnieniu nowego powołania.

urodził się dnia 4 stycznia 1946 r. w Łukowie w rodzinie rolniczej. Do wspólnoty Kościoła został przyjęty poprzez sakrament chrztu świętego, który otrzymał 27 stycznia tego samego roku w parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Łukowie. W tej parafii przystąpił też do pierwszej spowiedzi i Komunii świętej a w 1958 roku z rąk biskupa Mariana Jankowskiego przyjął sakrament bierzmowania, kształtując i rozwijając w ten sposób życie duchowe.

W swoim rodzinnym mieście ukończył szkołę Podstawową oraz Liceum Ogólnokształcące. Po otrzymaniu świadectwa maturalnego, idąc za głosem powołania kapłańskiego, wstąpił w 1963 roku do Wyższego Seminarium Duchownego im. Benedykta XV w Siedlcach. Przez 6 lat poprzez studia filozoficzno-teologiczne oraz formację duchową przygotowywał się do posługi kapłańskiej. Jako kleryk, w ramach represji stosowanych przez władze komunistyczne wobec Kościoła, został powołany do odbycia służby wojskowej w Szczecinie, jednak ze względu na stan zdrowia po kilku miesiącach został z niej zwolniony. Święcenia kapłańskie przyjął przed 40 laty - 31 maja 1969 roku w katedrze siedleckiej z rąk biskupa Jana Mazura.

Jako neoprezbiter rozpoczął pracę duszpasterską w parafii Radoryż Kościelny, gdzie przez dwa lata pełnił obowiązki wikariusza i prefekta.

W 1971 roku został skierowany przez władzę duchowną na studia specjalistyczne na Wydziale Filozofii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, gdzie pod okiem znakomitych profesorów m. in. kard. Karola Wojtyły, o. Alberta Mieczysława Krąpca czy pochodzących z diecezji podlaskiej ks. Stanisława Kamińskiego i ks. Mariana Kurdziałka, pogłębiał swoją wiedzę i zainteresowania. W 1974 roku ukończył studia uzyskując stopień magistra filozofii, a w 1984 roku obronił doktorat na podstawie rozprawy: „Osoba jako byt i norma w filozofii kard. Karola Wojtyły” napisanej pod kierunkiem ks. prof. Tadeusza Stycznia.

W 1974 roku został mianowany wykładowcą w Wyższym Seminarium Duchownym diecezji siedleckiej, z którym związany jest do dziś. Na przestrzeni 35 lat pracy dydaktycznej prowadził wykłady z etyki, teodycei, filozofii religii, antropologii, a także z psychologii i katolickiej nauki społecznej.

Jednocześnie w 1975 roku ks. Henryk Tomasik został ustanowiony duszpasterzem młodzieży akademickiej w Siedlcach, pełniąc tę posługę z wielkim zapałem i poświęceniem aż do nominacji biskupiej. Angażował się także w działalność Klubu Inteligencji Katolickiej w Siedlcach, będąc jego współzałożycielem i pierwszym kapelanem oraz organizował Dni Kultury Chrześcijańskiej w Siedlcach. Przyczynił się do powstania Pieszej Podlaskiej Pielgrzymki na Jasną Górę, której był kierownikiem i przez wiele lat przewodnikiem grupy akademickiej.

Ksiądz Biskup Jan Mazur doceniając gorliwą i wszechstronną pracę mianował ks. Henryka Tomasika w 1989 roku kanonikiem honorowym, a w trzy lata później kanonikiem gremialnym Kapituły Katedralnej w Siedlcach.

21 listopada 1992 roku ks. kanonik dr Henryk Tomasik został mianowany przez Ojca Świętego Jana Pawła II biskupem pomocniczym diecezji siedleckiej, ze stolicą tytularną Fornos Minore. Sakrę biskupią otrzymał w Bazylice św. Piotra w Rzymie 6 stycznia 1993 roku z rąk papieża Jana Pawła II.

Od 19 stycznia 1993 roku Ksiądz Biskup Henryk Tomasik pełni funkcję wikariusza generalnego diecezji, wspierając w rządach diecezją najpierw Biskupa Jana Mazura, a następnie jego następców Biskupa Jana Wiktora Nowaka i Biskupa Zbigniewa Kiernikowskiego. W latach 1993-1996 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Teologicznego w Siedlcach. Z wielkim zaangażowaniem uczestniczył w pracach zmierzających do beatyfikacji Błogosławionych Męczenników Pratulińskich oraz przygotowaniem wizyty apostolskiej Jana Pawła II w naszym mieście, która miała miejsce 10 czerwca 1999 roku.

Znany jest Ksiądz Biskup ze swojej bardzo gorliwej i aktywnej posługi pasterskiej na terenie diecezji siedleckiej, a także na forum ogólnopolskim. Na szczególne podkreślenie zasługuje praca z polską młodzieżą. Ksiądz Biskup, nazwany „Biskupem, który wierzy w młodzież”, wykorzystując bogate doświadczenie zdobyte w ciągu tak wielu lat pracy z młodzieżą w duszpasterstwie akademickim, pełni obecnie w strukturach Konferencji Episkopatu Polski funkcję przewodniczącego Rady ds. Duszpasterstwa Młodzieży, jest Krajowym Duszpasterzem Młodzieży, delegatem ds. Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży oraz delegatem ds. Światowych Dni Młodzieży. Od wielu lat jest także odpowiedzialny za przygotowanie duchowe i organizacyjne oraz udział polskiej młodzieży w Światowych Dniach Młodzieży, osobiście uczestnicząc w spotkaniach Jana Pawła II z młodzieżą w Manili, Paryżu, Rzymie i Toronto oraz Benedykta XVI w Kolonii i Sydney. Chętnie także przy różnych okazjach spotyka się z nauczycielami i wychowawcami, doceniając ich rolę w procesie wychowania młodego człowieka oraz szukając wspólnie z nimi dróg rozwiązywania wielu problemów i zagrożeń, które dotykają współcześnie dzieci i młodzież.

Ksiądz Biskup Henryk Tomasik jako motto swojej posługi biskupiej przyjął słowa zaczerpnięte z Modlitwy Pańskiej: „ Adveniat Regnum Tuum” – „Przyjdź Królestwo Twoje!". Wielki Prymas Tysiąclecia kard. Stefan Wyszyński o tych słowach pisał: „Pamiętajmy, że usposobienie człowieka Bożego, który dobrze zrozumiał wołanie: „Przyjdź Królestwo Twoje” – to miłość, życzliwość i dobroć; to ustąpienie miejsca drugiemu człowiekowi i działanie zawsze na jego korzyść; to ciche „na palcach” stąpanie wokół swego bliźniego; to panowanie przez pokorę, na kolanach przy naszych braciach …”. Patrząc na życie i posługę Księdza Biskupa Henryka Tomasika, człowieka Bożego, myślę, że śmiało można powiedzieć, że Ekscelencja właściwie odczytał słowa Chrystusa Pana – bo przecież miłość, życzliwość, pokora i dobroć, bo szukanie dobra drugiego człowieka, bo troska o zbawienie duszy i świętość każdego bez wyjątku – to te cechy, które są dostrzegalne i tak bardzo wyraziste dla każdego z nas.

Mały Książę. Zaufał młodym. W Siedlcach nazywali go „Mały Książę” albo „Biskup, który wierzy w młodzież.” Bp Henryk Tomasik obejmie 14 listopada diecezję radomską.
Bp. Henryk Tomasik

Urodził się w niewielkim Łukowie, w 1946 roku, jako najstarszy z czterech synów, w rolniczej rodzinie Reginy i Mariana Tomasików. Nie potrafi wskazać, kiedy pojawiła się myśl o powołaniu. – Ono nie przychodzi nagle. – mówi bp Tomasik. - Pamiętam, że kiedy z rodzicami jako dziecko chodziłem do parafialnego kościoła Podwyższenia św. Krzyża, podziwiałem ministrantów: „Skąd oni wiedzą, co w jakim czasie trzeba zrobić przy ołtarzu?”

Wkrótce sam został ministrantem. – Tylu nas było, że czekaliśmy w kolejce do służenia przy ołtarzu – wspomina. - W III klasie liceum mieliśmy dobrego prefekta, nieżyjącego już dziś ks. Romana Perza. Bardzo się o nas troszczył i budził zainteresowanie liturgią.
O tym, że chce pójść do seminarium, rodziców poinformował dopiero po maturze. – Długo sam pozostawałem z tą decyzją, może to sprawa mojego charakteru – zastanawia się dzisiaj. Rodzice byli bardzo wzruszeni. Do seminarium przyjmował go rektor ks. prał Kazimierz Miszczak, wielka osobowość. – Organizował niezwykłe obozy – wspomina bp Tomasik. – Cała trasa jednego z nich liczyła bodaj 500 km. W zwykłych pantoflach, jako jedyny z grupy, ks. rektor przeszedł całą trasę, bo my klerycy zmienialiśmy się co trzy dni przy dyżurach kuchennych – wspomina bp Tomasik.
Osobą, która wpisała się szczególnie w życie Henryka Tomasika był ks. Jan Rosa, ojciec duchowy seminarium w Siedlcach. - Rodzice twierdzili, że mnie ochrzcił, przygotował do I Komunii św. i do bierzmowania. Otwarty, zainteresowany młodzieżą, pokazujący nam w seminarium szerokie horyzonty, a nie były to łatwe czasy dla kapłaństwa - wspomina bp Tomasik.
W ramach represji wobec Kościoła, władze brały kleryków do wojska. – Pięciu naszego roku, a było nas czternastu. W dniu, kiedy dostaliśmy sutanny. Pojechałem do rodziców, żeby ją tam zostawić – opowiada biskup. Trafił do Jednostki Zmotoryzowanej w Kołobrzegu. – Mówiło się wtedy, że jednostka jest zmechanizowana, ale żołnierz wsiada na samochód wtedy, gdy zedrze zelówki – żartuje. W tej samej jednostce służył też abp Sławoj-Leszek Głódź. – Spaliśmy na jednym piętrowym łóżku: abp Głódź na dole, bo był cięższy, ja na górze – wspomina biskup . Dotrwał tylko do przysięgi, bo w wojsku zapadł na zdrowiu.
Na pierwszą parafię, w 1969 roku, trafił do Radoryża Kościelnego. – W tamtych czasach przed księżmi stało trudne zadanie: odbudowa systemu katechetycznego. To był piękny czas świadectwa kapłańskiej wierności – wspomina. Kolejny i najdłuższy rozdział stanowiła praca z młodzieżą. – Wciąga, zmusza do myślenia, słuchania, trzeba mieć dużo cierpliwości, bo młodzież ma różne pomysły. Pięknie jest obserwować jak dojrzewa wiara, jak kształtują się postawy, poszerzają horyzonty. To pobyt w pierwszej parafii pokazał mi potrzebę pracy z młodymi ludźmi – mówi bp Tomasik. Kiedy w 1975 skończył studia na Wydziale Filozofii KUL-u r., ordynariusz siedlecki, bp Jan Mazur powiedział: „pomożesz ks. Stefanowi Karnasowi w Duszpasterstwie Akademickim.”

I tak to się zaczęło
Stworzył nowy styl duszpasterstwa akademickiego, fenomen na skalę ogólnopolską. – Na konwersatoria przychodziły całe grupy studentów, według rocznika i wydziału, z dzisiejszej Akademii Podlaskiej – wspomina Izabela Sysik, wówczas studentka Wydziału Chemii. – Szliśmy wszyscy razem z akademika. Około 90% studentów z całej uczelni chodziło na te spotkania. Mieliśmy indeksy, do których wpisywana była obecność, a na koniec studiów otrzymywaliśmy dyplom 5-letnich konwersatoriów, które były jednocześnie przygotowaniem do życia w rodzinie – opowiada. Grupy zmieniały się co godzina, spotkania trwały czasem do 21.00. Przez duszpasterstwo przewijało się około 1200 studentów w ciągu tygodnia. Spotkania odbywały się w Domu Księży Emerytów, gdzie mieszkał ks. Tomasik. – Siadaliśmy w wielkim kole, ksiądz mówił o Kościele, o wierze, o rodzinie, bardzo delikatnie, ale konkretnie i stanowczo. Wracam często myślami do tamtych treści – mówi Izabela Sysik.
– Konwersatoria miały dwa wątki: jak rozumieć i ukochać Mszę św. i drugi - nasze codzienne przebywanie z Pismem św. Ksiądz uczył nas, czym powinna być modlitwa, jak zbliżać się do Boga – wspomina Józefa Jóźwik, wówczas studentka pedagogiki, a dzisiaj mama trojga dzieci. W październiku zamiast konwersatoriów były nabożeństwa różańcowe, które codziennie prowadziła inna grupa z uczelni.
Nowym zwyczajem było też kolędowanie wśród studentów. -W naszym nowiutkim akademiku przy ul. Żytniej kolęda ta była czymś niesamowitym. To były rodzinne spotkania, rozmowy o naszych bolączkach, czasem buntach. Ksiądz zawsze uważnie słuchał, nigdy nie przerywał – mówi Izabela Sysik.
- Akceptował każdego i w każdym widział bardzo ważną osobę– wspomina Józefa Jóźwik. – Ufał nam i angażował do odpowiedzialnych zajęć. W organizacji Tygodni Kultury Chrześcijańskiej w Siedlcach mieliśmy rangę asystentów. Byliśmy włączani w pomoc - od gastronomii aż po kontakty i rozmowy z aktorami, piosenkarzami - wspomina Józefa Jóźwik.
Każdy rok akademicki rozpoczynał się ogniskiem. Między świętami Bożego Narodzenia a Nowym Rokiem jeździli na integracyjne spotkania z młodzieżą z Podlasia studiującą w Warszawie i Lublinie. Wyjeżdżali na spotkania z Ojcem Świętym , kiedy gościł w Ojczyźnie. Latem były obozy w górach, codziennie Msza św., wędrowanie, pomoc w pracach gospodarzom, u których mieszkali. Kiedy czyjeś zachowanie nie licowało z postawą chrześcijańską, ks. Tomasik długo przygotowywał się do rozmowy, potem rozmawiał spokojnie, pochylał się nad problemem. W sierpniu cała gromada wyprawiała się na pieszą pielgrzymkę na Jasną Górę, idąc w stworzonej przez ks. Tomasika akademickiej „Jedynce”.
- Pamiętam, był 1979 r. chciałam pójść na pielgrzymkę, ale nie miałam śpiwora. Ks. Tomasik ofiarował mi swój, powiedział że ma dwa i nie pozwolił potem sobie zwrócić – opowiada Józefa Jóźwik. Na pielgrzymce nazywany był „Małym Księciem”, za książką Antoine de Saint-Exupéry’ego – To z powodu jego ciepłego stylu przekazywania wiedzy i w ogóle sposobu prowadzenia grupy – mówi ks. Grzegorz Suchodolski, który jako kleryk uczestniczył w pielgrzymkach.
Małgorzata Dutkiewicz pielgrzymowała z akademicką „Jedynką” 14 razy –To kapłan delikatnej natury i wielkiej wrażliwości, szanujący każdego człowieka – mówi.. - Zauważał, że ktoś długo niesie tubę i trzeba go zmienić. Dbał, byśmy na postojach u gospodarzy zostawiali po sobie porządek. Uczył, że to właśnie, a nie jakość śpiewu i modlitwy, zostawi po nas wspomnienie. Bardzo dbał o szacunek do Najświętszego Sakramentu, nawet w warunkach polowych – wspomina pani Dutkiewicz.
Wszyscy chcieli chodzić w sławetnej „Jedynce”. - My klerycy zazdrościliśmy studentom, że mogą być na spotkaniach duszpasterstwa akademickiego. Około 60 kleryków chodziło w pielgrzymce siedleckiej i były przetargi, który z nas może pójść z akademicką – wspomina ks. Suchodolski.
Jako wykładowca filozofii w siedleckim seminarium duchownym ks. Tomasik był w czołówce profesorów cieszących się największym autorytetem. – Bardzo jasno tłumaczył, wymagał od nas, nigdy nie podnosił głosu. Spędzał z nami też dużo czasu podczas rekreacji. Pamiętam, że kiedy szliśmy grać w piłkę, zaproponował: „Jeśli macie jakieś buty, dajcie, to pogramy”.

Z młodymi naprzód iść
Konferencja Episkopatu Polski powołała bp Tomasika na szefa Komisji ds. Młodzieży. Odpowiadał za organizację Światowych Dni Młodzieży. Starał się, by młodzież świadomie przeżywała ten czas. Dbał o dobrą organizację, zaplecze. Jednak zawsze najbardziej liczył się dla niego człowiek. Gdy zdarzało się, że na spotkaniach ktoś z uczestników trafiał do szpitala, bp Tomasik zawsze go odwiedzał.
Na dwa dni przed spotkaniem z Benedyktem XVI w Kolonii okazało się, że nie będzie tłumaczenia na język polski, choć Polacy stanowili jedną z najliczniejszych grup. – Negocjacje z Niemcami trwały długo w nocy. Bp Tomasik gotowy był na własny koszt wynająć wóz transmisyjny i brał pod uwagę, że przez kilka lat spłacałby koszty takiego rozwiązania. Na szczęście udało się problem rozwiązać – wspomina ks. Grzegorz Suchodolski, dyrektor Krajowego Biura Organizacyjnego Światowych Dni Młodzieży. W tym roku bp Tomasik sprowadził do Polski Krzyż Światowych Dni Młodzieży przyjęty w 33 diecezjach.
Większą część swego kapłaństwa przeżył z młodzieżą, 18 lat jako duszpasterz akademicki. Nic dziwnego, że kiedy w 1993 r. przyjmował w Rzymie sakrę biskupią z rąk Jana Pawła II , towarzyszyli mu przyjaciele z dawnego duszpasterstwa. A kiedy 26 października tego roku, po nominacji na ordynariusza radomskiego, żegnał się w katedrze z siedlecką diecezją, wyłuskał stojących w katedrze studentów i mimo późnej pory zaprosił do siebie na herbatę.
Ordynariusz siedlecki bp Zbigniew Kiernikowski, po nominacji bp. Tomasika do Radomia napisał w liście pasterskim: „jako motto swojej posługi biskupiej przyjął słowa zaczerpnięte z Modlitwy Pańskiej: „Adveniat Regnum Tuum – Przyjdź Królestwo Twoje! (…) Dlatego patrząc na życie i posługę Księdza Biskupa Henryka Tomasika, człowieka Bożego śmiało można powiedzieć, że Jego Ekscelencja właściwie odczytał słowa Chrystusa Pana – bo miłość, życzliwość, pokora i dobroć, bo szukanie dobra drugiego człowieka, bo troska o zbawienie duszy i świętość każdego bez wyjątku – to te cechy, które są dostrzegalne w sposób szczególny dla Niego”. źródło

Biskup Henryk Tomasik, nowy ordynariusz diecezji radomskiej, uroczyście objął Katedrę Radomską pw. Opieki Najświętszej Maryi Panny. Zastąpił na tym urzędzie abp. Zygmunta Zimowskiego, który w kwietniu br. został mianowany przez Benedykta XVI przewodniczącym Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia w Watykanie.

W uroczystości wzięło udział 37 biskupów z Polski i zagranicy – z Białorusi, Ukrainy, Rosji, oraz ok. 400 księży, w tym kapłani z Włoch, USA i Niemiec. Obecny był także nuncjusz apostolski w Polsce abp Józef Kowalczyk, abp Zimowski, abp Stanisław Nowak, metropolita częstochowski , metropolita lubelski abp Józef Życiński oraz biskup siedlecki Zbigniew Kiernikowski, którego biskupem pomocniczym był do niedawna bp Tomasik. Obecni byli również przedstawiciele władz państwowych i lokalnych.

Przy wejściu do katedry proboszcz ks. Edward Poniewierski podał bp. Tomasikowi klucze, krzyż do ucałowania oraz wodę święconą. Następnie po wejściu do kościoła bp Tomasik udał się na modlitwę przy sarkofagu bp. Jana Chrapka.

Abp Zimowski, który jest obecnie przewodniczącym Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia, przekazał swemu następcy pozdrowienia i błogosławieństwo Benedykta XVI, który jeszcze jako kard. Joseph Ratzinger odwiedził katedrę radomską 7 lat temu. - Pamiętaj więc, że obraz Kościoła radomskiego jest pozytywny i nie pozwól sobie wmówić, że jest inaczej, bo na tym Kościele widnieje blask świętości Chrystusa w ludziach, którzy ten Kościół tworzą, wpatrując się w błogosławionych tej ziemi, zwłaszcza w św. Kazimierza - mówił abp Zimowski. Przypomniał zawołanie biskupie nowego ordynariusza: "Przyjdź Królestwo Twoje". - Niech troską, wręcz walką o to Królestwo będzie dla ciebie, ekscelencjo, priorytetem twojej posługi, opartej na całkowitym zawierzeniu Chrystusowi, w tajemnicy Bożego miłosierdzia - apelował. Wezwał też obecnych - świeckich i kapłanów - do przyjęcia nowego ordynariusza z otwartym sercem, gotowością do współpracy i modlitewnym wsparciem. Zaś swego następcę poprosił o kontynuowanie prac II Synodu Diecezjalnego, które rozpoczęto rok temu.

Homilię wygłosił abp Stanisław Gądecki, wiceprzewodniczący Episkopatu. Mówił, że "ingres biskupi to nie tyle okazja do wygłaszania peanów na cześć człowieka, ile raczej tytuł do większego uwielbienia Boga, który słabej ludzkiej naturze pozwala pełnić niezwykle odpowiedzialne zadanie apostolskie w Kościele". Dodał, że to także zapowiedź trudu pasterza poszukującego zagubionych owiec a zarazem ofiary Baranka, który daje swoje życie za owce.
Przypomniał też o cnotach, które powinny wyróżniać biskupa, m.in. rozsądek, gościnność, umiejętność nauczania, brak skłonności do gniewu. Arcybiskup zwrócił też uwagę, że urząd ten stawia określone wymagania nie tylko biskupom, ale również świeckim, którzy powinni w sprawach Kościoła współdziałać z biskupem.

Metropolita poznański zauważył, że każdy z dotychczasowych ordynariuszy radomskich zostawił po sobie znaczący ślad, tak w przestrzeni duchowej, jak i materialnej diecezji. Pod kierunkiem biskupa Edwarda Materskiego wybudowano tutaj gmach Wyższego Seminarium Duchownego. Położono fundamenty głównych instytucji kościelnych, niezbędnych dla funkcjonowania diecezji. Wybitną troską zostały otoczone katechizacja i budownictwo sakralne. Dokonana została koronacja obrazów maryjnych w Skrzyńsku i Czarnej. Erygowano kapituły w Radomiu, Skarżysku-Kamiennej, Końskich i Opocznie. Biskup Jan Chrapek rozwijał dzieła charytatywne, kładąc szczególny akcent na duszpasterstwo młodzieży. W pamięci wielu pozostały jego „Apele Młodych”, gromadzące kilkutysięczne rzesze młodzieży. Także jego następca, biskup Zygmunt Zimowski, w ciągu siedmioletniej pracy w Radomiu dał się poznać jako duszpasterz zaangażowany w działalność charytatywną. Z jego inicjatywy został wybudowany diecezjalny Ośrodek Edukacyjno-Charytatywny „Emaus” w Turnie. Założono Fundację „Dać Sercom Nadzieję”. Doprowadzono do końca budowę Domu Matki i Dziecka-Ofiar Przemocy w Rodzinie w Jasieńcu Iłżeckim. Zbudowano Diecezjalne Duszpasterstwo Akademickie w Radomiu. Stworzono Centrum Myśli Benedykta XVI. Przeniesiono też kurię biskupią do dawnego domu sióstr benedyktynek. - A jednak, pomimo tylu dokonań Twoich poprzedników, i dla ciebie nie zabraknie pracy - zauważył wiceprzewodniczący Konferencji Episkopatu Polski, dodając, że od strony ludzkiej nowy ordynariusz jest do tej pracy dobrze przygotowany. Przypomniał życiorys bp. Tomasika, podkreślając jego pracę jako przewodniczącego Rady ds. Duszpasterz Młodzieży, delegata KEP ds. Duszpasterstwa Młodzieży, delegata ds. Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, członka Komisji Wychowania Katolickiego. - Znamy Twoje zaangażowanie w przygotowywanie młodych do wyjazdu na Światowe Dni Młodzieży, gdzie osobiście uczestniczyłeś w spotkaniach Jana Pawła II z młodzieżą w Manili, Paryżu, Rzymie i Toronto oraz Benedykta XVI w Kolonii i Sydney - mówił abp Gądecki. - Ponadto jesteś członkiem Rady ds. Rodziny, Rady ds. Polonii i Polaków Za Granicą, Rady ds. Migracji, Turystyki, Pielgrzymek.

Arcybiskup cytował też Konstytucje Apostolskie, przypominając, że biskup jako głowa ma rządzić a nie podlegać władzy. - Nade wszystko trzeba więc, aby pasterzem nie kierowało pragnienie podobania się ludziom. Aby nie starał się o to, by wierni pokochali go bardziej niż prawdę. Ostatecznie ma on przecież wypełniać rozkazy Boga a nie ludzi – podkreślał arcybiskup. Zaznaczył przy tym, że nie znaczy to wcale, iż biskup ma lekceważyć ludzi świeckich. Wprost przeciwnie, ma ich kochać jak swoje dzieci i dbać o ich duchowy rozwój.

Na zakończenie liturgii bp Tomasik podziękował wszystkim obecnym a także osobom, które do tej pory spotkał na swej kapłańskiej drodze oraz w czasie posługi biskupiej. Prosił diecezjan o przyjęcie go a także o aktywne włączanie się w dzieło kształtowania diecezji. Wspomniał też wszystkich zasłużonych kapłanów diecezji, szczególnie ks. Romana Kotlarza, legendarnego kapelana robotnika radomskiego Czerwca ‘76. Zaznaczył, że jego troską będzie rodzina i młodzież, w którą wierzy. „Zapraszam was do odważnego wyznawania wiary, by pokazywać do pokazywania obecności Jezusa w waszym życiu - mówił do młodych. Wszystkich zaprosił do wsłuchiwania się w słowo Boże tak, by kształtowało ono umysły i serca. List od prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego odczytała minister Anna Gręziak.

Biskup Henryk Tomasik znany jest z zaangażowania w duszpasterstwo młodzieży. Z ramienia Konferencji Episkopatu Polski przewodniczy Radzie ds. Duszpasterstwa Młodzieży. W nowo objętej diecezji radomskiej już 19 listopada spotka się z księżmi duszpasterzami i opiekunami poszczególnych duszpasterstw: grup zawodowych, duszpasterstw środowiskowych, wspólnot, ruchów i stowarzyszeń katolickich. Na spotkaniu będą omawiane planowane inicjatywy na 2010 rok.
Bp Henryk Tomasik urodził się 4 stycznia 1946 r. w Łukowie (diecezja siedlecka). Po maturze wstąpił do seminarium w Siedlcach. Jako kleryk został powołany do odbycia służby wojskowej w Szczecinie. Święcenia kapłańskie przyjął 31 maja 1969 roku w katedrze siedleckiej z rąk biskupa Jana Mazura. Jako neoprezbiter rozpoczął pracę duszpasterską w parafii Radoryż Kościelny, gdzie przez dwa lata pełnił obowiązki wikariusza i prefekta. W 1971 r. rozpoczął studia specjalistyczne na Wydziale Filozofii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, gdzie w 1984 roku obronił doktorat na podstawie rozprawy: „Osoba jako byt i norma w filozofii kard. Karola Wojtyły” napisanej pod kierunkiem ks. prof. Tadeusza Stycznia. W 1974 roku został mianowany wykładowcą w Wyższym Seminarium Duchownym diecezji siedleckiej. Na przestrzeni 35 lat pracy dydaktycznej prowadził wykłady z etyki, teodycei, filozofii religii, antropologii, a także z psychologii i katolickiej nauki społecznej. Jednocześnie w 1975 roku ks. Henryk Tomasik został ustanowiony duszpasterzem młodzieży akademickiej w Siedlcach, pełniąc tę posługę aż do nominacji biskupiej.
21 listopada 1992 roku ks. kanonik dr Henryk Tomasik został mianowany przez Ojca Świętego Jana Pawła II biskupem pomocniczym diecezji siedleckiej, ze stolicą tytularną Fornos Minore. Sakrę biskupią otrzymał w Bazylice św. Piotra w Rzymie 6 stycznia 1993 roku z rąk papieża Jana Pawła II. Jako motto swojej posługi biskupiej przyjął słowa zaczerpnięte z Modlitwy Pańskiej: „Adveniat Regnum Tuum” (Przyjdź Królestwo Twoje!). Znany jest ze swojej bardzo gorliwej i aktywnej posługi pasterskiej na terenie diecezji siedleckiej, a także na forum ogólnopolskim.
Papież Benedykt XVI mianował 16 października biskupa Henryka Tomasika ordynariuszem radomskim. Nominacja zastała go za granicą, na forum młodzieży polonijnej. Uroczystość była transmitowana za pośrednictwem Radia Plus Radom, Radia Podlasie i w lokalnej telewizji TVK Dami. źródło

Ingres biskupa radomskiego Henryka Tomasika.- Nade wszystko trzeba, aby pasterzem nie kierowało pragnienie podobania się ludziom. Aby nie starał się o to, by wierni pokochali go bardziej niż prawdę. Nie znaczy to wcale, iż biskup ma lekceważyć ludzi świeckich. Wprost przeciwnie - mówił abp Stanisław Gądecki w homilii podczas ingresu nowego biskupa do katedry w Radomiu. więcej

Mały Książę. Zaufał młodym. W Siedlcach nazywali go „Mały Książę” albo „Biskup, który wierzy w młodzież.” Bp Henryk Tomasik obejmie 14 listopada diecezję radomską. więcej